Çanakkale’ nin nüfusu o zamanlar 2537 olan Umurbey nahiyesinde doğdum. Büyüdüğüm bu küçücük yerde birisi yazlık olmak üzere üç sinema salonu vardı; bugün nereden baksanız inanmak zor. Anneannemin “Bergaz” (Bergos) diye bildiği bu şirin yerin halkı çok çalışkandı; ovadaki bahçelerde şeftali, üzüm ve elma yetişirdi bolca. Her evin bahçesinde tarhana, salça yapılır, mutfağında tuzlu balık kurulurdu. Çocukluğum işte bu tarihi beldenin çağla zamanı gelincik ve papatya kokan bahçelerinde, sokaklarında geçti. Akranlarım gibi çember çevirdim, kuka oynadım. Bir de ansiklopedi okudum meraktan…